แล้ววันหนึ่งคุณจะเข้าจัย

ถ้าวันหนึ่งคุณไปเจอชายที่คุณไม่ได้รัก แต่คุณกับเขาได้ไปไหนด้วยกัน คุยโทรศัพท์กัน อยู่ด้วยกัน(ทุกเวลามีว่าง) คุณจะรู้สึกอย่างไรกับเขา แต่สำหรับฉันมันพัฒนาไปเรื่อย ๆ แต่สำหรับผู้ชายเขาจะลดลงนะ มันต่าง คุณรู้สึกน้อยใจบ้างไหมถ้าเขาไม่แคร์เรา ไม่สนใจ ทำอารัยไม่ถูกไม่ดีซะอย่าง คุณกันไม่กี่คำก็เบื่อ จากวันนั้นไปไหนมาไหนบอกตลอด เรารู้สึกว่าเรามีความสำคัญกับเขา แม่เราเป็นใจ ไว้ใจเขามากกว่าเราด้วยซ้ำ เราเคยมีแฟน แต่คนนี้แม่ปลื้ม เราถูกแม่ว่า "คนอย่างเราไม่มีใครรักจริง เขาคงเบื่อรู้หมดแล้ว" ไม่มีอารัยจะค้นคว้า การที่เราไว้ใจ รักเขา หวงเขา ห่วงเขา อยากอยู่กับเขา คุยกับเขา อย่างที่ผ่านมา ผิดด้วยเหรอ ดีใจจังทุกครั้งที่เจอเขา (แต่ทำไมไม่เคยลืมเขาได้สักที เจ็บไม่จำ)

จากวันนี้ อารัยก้อเปลี่ยน มันตรงกั้นข้ามทุกอย่าง ฮือฮือ แต่พยายามทำใจนะ (รู้ปะทำไงอ่ะ) ก้อทำดีกับเขาไม่หวังอารัยตอบแทน เวลาเขาคุยกับคนอื่นพยายามไม่ได้ยิน ทั้งๆ ที่ได้ยิน (อย่าคิดมากซะก้อหมดเรื่อง) อิจฉาทุกคนที่ใกล้ชิดกับเขา ได้คุยได้อยู่ใกล้เขาโดยที่เขาไม่รู้สึกเบือ ไปเที่ยวก้อสนุก แต่ตัวเรา (ผิดอ่ะ) ผิดไร ทำไมพูดอารัยไม่เข้าหูเข้า คุยไม่สนุก เขาบอกว่าชอบโทรมาหาเรื่อง แล้วคนที่เขาคุยด้วยสบายใจคุยไงอ่ะ อยากคุย อยากทำได้เหมื่อนอ่ะ

แต่เราไม่มีสิทธิในตัวเขาเลย เพราะเขาไม่ได้รักเรา เราคิดไปเอง (สุดท้ายเราต้องยอมรับความเป็งจิงอ่ะ) เป็งไงเศร้าไปเลย